DURUMU KARMAKARIŞIK


Ne hissettiğini bilmez mi insan diye sakın ha sorgulamayın, bilmez bazen insan. Bilemez.

Bakınız: Ben!

Gel-gitlerle dolu günler yaşıyorum. Zehirli bir böcek soktu adeta beni de, zehrini hala vücudumdan atamıyorum. Ya da bir deprem olmuş gibi sanki, evi yıkmadı ama çatlaklar bıraktı binada. Ağır hasar var yani anlayacağınız. Bir taraftan kendimi  işime verip deli gibi çalışırken,  unutmak istiyorum beynimdeki sesleri. Kafamın üstünde beliren baloncukları patlatmak istiyorum.
Bi yandan çok mutlu olabilirken, bir yandan karamsarlığımdan öleceğim sanki.
Eserekli haller yani anlayacağınız. Ay ne anlayacağınız falan diyorsam, ben anladım sanki de sizin anlamanız kaldı :)

Alıp başımı biraz gitsem desem, öyle bi zamandayım ki işim de kritik, izin alamıyorum. Oy da oy yani. Hiç öyle insan kendinden kaçabilir mi falan diye yorumlar yapmaya kalkmayın, vallahi kaçar bence. Ne demişler , tebdil-i mekanda ferahlık vardır :)



Hayır zaten işim de ayrı bir olay, daha da sömürüyor ruhumu. Sürekli dinlemekle geçiyor ömrüm. Yahu bir günde seni dinleyelim, hep biz seni yoruyoruz yok. Beni, benim gibi dinleyen birini bulabilsem ben de susmam tabi :) Çok mütevaziyim vesselam :)
Karşındakinin yerine kendini koyabilmek, susmak, anlamaya çalışmak zor geliyor insanlara. Alışmışız çünkü eleştirmeye, hele hele kafamıza yatmayan bir şey olmaya görsün, başlarız bağırıp çağırıp karşımızdakini susturmaya.

 Ve tabi anlatan da anlattığına anlatacağına pişman oluverir, ama nafile, çıktı bi kere ağzından. Bakınız: zavallı ben :)

Dinlemeyi, anlamayı bilmiyor insanoğlu azizim.

Şöyle bi düşünüyorum da, ulan ne hikayeler dinliyorum da gıkımı çıkarmıyorum. yeri geliyor en yakın arkadaşım oluyor anlatan, yeri geliyor amirim oluyor, yeri geliyor ailemden, canımdan, kanımdan biri, yeri geliyor hiç tanımadığım biri...

aklıma mantığıma yatmasa da madem anlatıyor, ihtiyacı var diye düşünüp, dinlemeye devam ediyorum. elimden geldiğince de yardımcı olmaya. Aşağılamadan, korkutmadan, incitmeden...

şimdi yazınca da fark ettim de belki de zor bi şey istiyorum.

Bir hocam söylemişti, dersinde...


"Unutmayın, bir insanın duygularını reddediyorsanız, onu da  kabul etmiyorsunuz demektir. "

11 yorum:

  1. Offf ki ne offff. Güzellikkkkkk sen yaz hep belki şu an için dinleyemiyorum ama okuyorum yazdıklarını ve bulunduğun ruh durumu beni endişelendiriyor :((

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Oflama boşver:)) Ben artık alıştım b u dengesi ruh haline, endişelenemiyorum bile:) Ama bil ki seviyorum seni:)

      Sil
  2. Ne kadar doğru söylemiş. Çünkü insan duygularıyla vardır

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kesinlikle, bayılmıştım bu söze;)

      Sil
  3. Bir insanın duygularını reddediyorsanız, onu da kabul etmiyorsunuz demektir.
    Tuttum bu sözü. Çok doğru. Söylediklerinde de haklısın, dinlemek sanattır ama kolay da değildir, belki insanlar duyacaklarının ona ağır geleceğinden ya da ne cevap vereceğinden korkuyorlar o yüzden dinlemiyorlar. Dinlemesini bilmek önemli, anlattığını dinleyecek insan bulmak da önemli....:( üzülme arkadaşım elbet çıkar karşına böyle biri....

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Belki de tahammülümüz yok.
      Aslına bakarsan belki de dinlemek değil sorun da, nasıl dinlediğimiz sorun..Yani karşımızdakini susturmaya yönelik mi, çemkirerek mi, yoksa duygularını hakir görerek mi?
      Aman böyle böyle bişeyler işte, kendim bile tahammül ediyorum bu duygu durumlarıma:) Sevgiyle kalasın;)

      Sil
  4. En güzeli gel burada anlat bak nasıl dinliyoruz biz kuzu kuzu :) Büründüğün ruh haline herkes bürünmüştür. İki arada kalmak gibi bi şey galiba. Yani iki seçenek var ikisi de seni mutlu etmiyor hatta biliyosun ki bi üçüncü seçenek daha olsa o da mutlu etmeyecek gibi boktan bi durum. Sana tavsiye falan vermeyeceğim korkma :) zaten bu ruh hallerini tavsiyeler kesmez, onun tek ilacı zamandır zaman :) Bi de böyle sürekli anlatmak işte. Dinlemeseler bile sen anlat yine boşver. Zaman başka türlü geçmez.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hay ağzını öpeyim diyecem hoş olmayacak ama:)) Seveyim valla ağzını, yazan ellerini:))
      Tam anlamıyla durum bu evet. Ne yöne gitsem, napsam bilemiyorum halleri;)
      "Zaman" umarım işe yarar, çünkü şimdiye dek pek işe yaramadı sanırım :)

      Sil
  5. Dinlemek okadar önemlidir ki benim icin de. Dinleyen, ama GERCEKTEN dinleyen insanlara bayilirim. Bazilari dinlemez, sadece sira bana gelsin diye bekler ya hani? Hic sevmem ve hemen anlarim...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Anlamaz mı insan, hatta bazen o yüzden inatla susmak istemezsin :)

      Sil
  6. İnsanız, bazen oluyor böyle. Şimdi daha iyisinizdir umarım.

    YanıtlaSil

Şişt pişt, orada olduğunu biliyorum!
Yorumların benim için çok önemli, öyle okuyup okuyup kaçmak yok;)

Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı